Splice Tray 12 Core, 24 Core และ 48 Core เลือกอย่างไร? เปรียบเทียบขนาด ความจุ และการใช้งาน Fiber Optic

Splice Tray 12 Core, 24 Core และ 48 Core ควรเลือกแบบไหนดี? คำตอบคือเลือกจากจำนวนรอยสไปซ์ที่ต้องจัดเก็บ ความสามารถของ Splice Holder พื้นที่เก็บ Fiber สำรอง และความเข้ากันได้กับ ODF, Fiber Distribution Box หรือ Splice Closure ที่ใช้งานจริง

หากเป็นงาน FTTH หรือ Fiber Box ขนาดเล็กที่มีรอยสไปซ์ไม่เกิน 12 จุด Splice Tray 12 Core อาจเพียงพอ ส่วนงาน ODF หรือ Distribution Fiber ที่ต้องจัดเก็บ 13–24 รอยต่อ สามารถพิจารณา Splice Tray 24 Core ขณะที่งาน Backbone ที่ต้องจัดเก็บรอยสไปซ์จำนวนมากอาจเหมาะกับ Splice Tray 48 Core หรือการแบ่งใช้หลายถาด

อย่างไรก็ตาม Splice Tray ที่ระบุ 48 Core ไม่ได้หมายความว่ารองรับ Sleeve ทุกชนิดได้ 48 ชิ้นเสมอไป เพราะความจุของถาดอาจแตกต่างตามรูปแบบ Single Fiber Splice, Mechanical Splice, Ribbon Fiber และขนาดปลอกป้องกันรอยต่อ

สิ่งสำคัญที่สุดคือเลือกถาดที่จัดเก็บเส้นใยได้อย่างปลอดภัย รักษารัศมีดัดขั้นต่ำ และสามารถเปิดซ่อมรอยต่อในอนาคตโดยไม่รบกวน Core อื่น

บทความนี้ comsiam จะอธิบายความแตกต่างระหว่าง Splice Tray 12, 24 และ 48 Core วิธีเลือกตามประเภทงาน การตรวจสอบ Sleeve 40/60 มม. การจัด Service Loop และขั้นตอนติดตั้งอย่างถูกต้อง

① Splice Tray คืออะไร?

Splice Tray หรือ Fiber Optic Splice Tray คือถาดสำหรับจัดเก็บและป้องกันรอยต่อเส้นใยแก้วนำแสงภายในระบบ Fiber Optic

ภายในถาดมักประกอบด้วยช่องสำหรับจัดเก็บ Fiber ส่วนสำรอง ช่องนำสายเข้าและออก และ Splice Holder ที่ใช้ยึดปลอกป้องกันรอยต่อ

หน้าที่สำคัญของ Splice Tray ได้แก่

จัดเก็บรอย Fusion Splicing
รองรับ Splice Protection Sleeve
จัดระเบียบเส้นใยแต่ละ Core
ควบคุมทางเดิน Fiber ภายในถาด
ช่วยรักษารัศมีดัดขั้นต่ำ
ลดความเสี่ยงจากแรงกดทับ
แยกกลุ่ม Core สำหรับบำรุงรักษา
ช่วยระบุหมายเลขรอยต่อ
ป้องกันเส้นใยเคลื่อนจากตำแหน่ง
สนับสนุนการตรวจสอบและซ่อมในอนาคต

Splice Tray ไม่ได้ทำให้ Splice Loss ลดลงโดยตรง แต่การจัดเก็บที่ถูกต้องช่วยลดความเสี่ยงต่อ Bend Loss และความเสียหายหลังสไปซ์

② Splice Tray 12 Core คืออะไร?

Splice Tray 12 Core คือถาดที่ออกแบบให้รองรับรอยต่อได้สูงสุด 12 ตำแหน่งตามชนิด Splice ที่ผู้ผลิตระบุ

ในผลิตภัณฑ์บางรุ่น สามารถรองรับปลอก Fusion Splice แบบ Single Fiber ได้ 12 ชิ้น แต่ต้องตรวจขนาด Sleeve ที่รองรับด้วย

งานที่เหมาะสม

FTTH
Fiber Termination Box
Fiber Distribution Box
ODF ขนาดเล็ก
งานเชื่อมต่อ Pigtail
ระบบ Fiber 6–12 Core
จุดแยกสายภายในอาคาร
ระบบกล้องวงจรปิดขนาดเล็ก

ข้อดี

ความจุเหมาะกับงานจำนวน Core ไม่มาก
จัดระเบียบและตรวจหมายเลขง่าย
มีตัวเลือกขนาดกะทัดรัด
ลดความซับซ้อนของการบำรุงรักษา

ข้อจำกัด

หากมีรอยต่อมากกว่า 12 จุด ต้องใช้ถาดเพิ่มเติมหรือเปลี่ยนไปใช้รุ่นที่มีความจุสูงกว่า

ไม่ควรเพิ่มจำนวนปลอกด้วยการวางซ้อนกันเองหากผู้ผลิตไม่ได้ออกแบบรองรับ

③ Splice Tray 24 Core คืออะไร?

Splice Tray 24 Core คือถาดที่ออกแบบรองรับรอยต่อสูงสุด 24 ตำแหน่งตามชนิดการสไปซ์และ Splice Holder ของรุ่นนั้น

เหมาะกับงานที่มีจำนวน Fiber ปานกลาง และต้องการจัดเก็บรอยต่อไว้ในพื้นที่เดียวกัน

งานที่เหมาะสม

ODF 24 Core
Fiber Distribution Box
FTTH Distribution Network
Campus Network
งานสาย Fiber 24 Core
งานเชื่อมต่อระหว่างอาคาร
ระบบ CCTV ขนาดกลาง
Splice Closure ที่รองรับถาดประเภทนี้

ข้อดี

จัดเก็บรอยต่อได้มากกว่า 12 Core
ช่วยลดจำนวนถาดเมื่ออุปกรณ์รองรับ
สามารถจัดกลุ่ม Core 1–12 และ 13–24 ได้
เหมาะกับงานที่มีแนวโน้มขยายจำนวน Core
ลดการกระจายรอยต่อไปหลายตำแหน่ง

ข้อจำกัด

ต้องตรวจพื้นที่จัดเก็บ Fiber Slack และความสูงภายใน Closure เพราะถาดที่มีช่อง Sleeve มากขึ้นไม่ได้หมายความว่ามีพื้นที่เก็บเส้นใยสำรองเพิ่มขึ้นในสัดส่วนเดียวกัน

④ Splice Tray 48 Core คืออะไร?

Splice Tray 48 Core เป็นถาดความจุสูงที่ออกแบบรองรับรอยต่อจำนวนมากในถาดเดียวตามข้อกำหนดของรุ่น

ถาดประเภทนี้อาจใช้ Splice Holder หลายชุด มีช่องจัดเก็บเส้นใยแยกด้าน หรือใช้ระบบจัดวางปลอกหลายแถว

งานที่เหมาะสม

Fiber Optic Backbone
ODF ความจุสูง
Splice Closure ขนาดใหญ่
Campus Backbone
ระบบเครือข่ายโรงงาน
ระบบโทรคมนาคม
งานที่ต้องสไปซ์หลายสิบ Core

ข้อดี

รองรับรอยต่อจำนวนมาก
ช่วยลดจำนวนถาดในบางการออกแบบ
เหมาะกับการจัดการ Core เป็นกลุ่ม
ลดจำนวนชั้น Tray ที่ต้องติดตั้งเมื่อรองรับได้จริง

ข้อจำกัด

หากจัด Fiber จำนวนมากเกินพื้นที่ Slack Storage อาจเกิดการไขว้ทับ แรงกด หรือ Macrobending ได้

ความจุ 48 Core จึงต้องตรวจทั้งจำนวน Splice Position และพื้นที่จัดเก็บเส้นใย ไม่ใช่ดูตัวเลขความจุอย่างเดียว

⑤ ตารางเปรียบเทียบ Splice Tray 12, 24 และ 48 Core

รายการ	12 Core	24 Core	48 Core
ความจุที่ระบุ	สูงสุด 12	สูงสุด 24	สูงสุด 48
รูปแบบการใช้งาน	งานขนาดเล็ก	งานขนาดกลาง	งานความจุสูง
งาน FTTH	เหมาะเมื่อรองรับ	เหมาะเมื่อรองรับ	ใช้ได้ตามระบบ
งาน ODF	ขนาดเล็ก	ขนาดกลาง	ขนาดใหญ่
งาน Backbone	ใช้ได้	ใช้ได้	เหมาะกับรอยต่อจำนวนมาก
ความซับซ้อนในการจัดสาย	โดยทั่วไปน้อยกว่า	ปานกลาง	ต้องวางแผนมากขึ้น
Sleeve 40 มม.	ตรวจรุ่น	ตรวจรุ่น	ตรวจรุ่น
Sleeve 60 มม.	ตรวจรุ่น	ตรวจรุ่น	ตรวจรุ่น
การเพิ่ม Core	อาจต้องเพิ่ม Tray	รองรับได้มากขึ้น	รองรับจำนวนมาก
พื้นที่จัดเก็บ	ขึ้นอยู่กับรุ่น	ขึ้นอยู่กับรุ่น	ขึ้นอยู่กับรุ่น

ข้อควรจำ: ตัวเลขความจุใช้ได้เฉพาะชนิดรอยต่อและเงื่อนไขที่ผู้ผลิตกำหนด ไม่ใช่การรับประกันว่าจะใส่รอยต่อทุกประเภทได้เท่ากัน

⑥ Splice Tray 12 Core กับ 24 Core ต่างกันอย่างไร?

ความแตกต่างสำคัญคือจำนวนรอยต่อที่ออกแบบรองรับ

Splice Tray 12 Core เหมาะกับงานที่มีรอยต่อไม่มาก และต้องการจัดการสายอย่างเรียบง่าย

ส่วน Splice Tray 24 Core รองรับรอยต่อได้มากกว่า และอาจลดจำนวนถาดที่ต้องใช้ในระบบหนึ่ง ๆ

แต่การเลือกต้องพิจารณาอีกหลายเรื่อง เช่น

จำนวน Splice Holder
ขนาด Sleeve
รูปแบบทางเดิน Fiber
ขนาดถาด
ความเข้ากันได้กับ Closure
ความยาว Slack ที่ต้องเก็บ
ความสะดวกในการเปิดซ่อม

หากกล่องรองรับเฉพาะ Splice Tray 12 Core ไม่ควรเปลี่ยนไปใช้ 24 Core เพียงเพราะต้องการความจุมากขึ้นโดยไม่ตรวจขนาดและจุดยึด

⑦ Splice Tray 24 Core กับ 48 Core ต่างกันอย่างไร?

Splice Tray 48 Core รองรับจำนวนรอยต่อที่ระบุได้มากกว่า 24 Core สองเท่าในกรณีที่ทั้งสองรุ่นรองรับชนิด Single Fusion Splice ตามความจุนั้นจริง

อย่างไรก็ตาม อาจมีความแตกต่างด้านโครงสร้างภายใน เช่น

จำนวนแถว Splice Holder
จำนวนช่องนำ Fiber
พื้นที่ Slack Storage
การจัดวาง Sleeve
ขนาดตัวถาด
ความสูงหรือจำนวนชั้น
ระบบล็อกและฝาปิด

งานที่มี Core จำนวนมากไม่จำเป็นต้องเลือกถาด 48 Core เสมอไป เพราะบางโครงการอาจเหมาะกับการใช้ Splice Tray 24 Core สองถาดเพื่อแยกกลุ่มวงจรและลดการรบกวนเมื่อต้องซ่อม

⑧ Splice Tray 48 Core ดีกว่าใช้ 24 Core สองถาดหรือไม่?

ไม่มีคำตอบเดียวสำหรับทุกงาน

ใช้ Splice Tray 48 Core หนึ่งถาด

ข้อดีคือสามารถรวมรอยต่อจำนวนมากไว้ในถาดเดียวเมื่อมีพื้นที่เพียงพอ

แต่ถาดหนึ่งอาจมี Fiber จำนวนมาก ทำให้ต้องวางแผนทางเดินสายและการซ่อมอย่างละเอียด

ใช้ Splice Tray 24 Core สองถาด

ช่วยแบ่งรอยต่อเป็นสองกลุ่ม ทำให้เข้าถึงและบำรุงรักษาเฉพาะกลุ่มได้ง่ายขึ้นในบางระบบ

แต่ต้องใช้พื้นที่และชุดยึด Tray เพิ่มขึ้น

วิธีตัดสินใจ

ให้พิจารณา

ความจุของ Closure
จำนวน Core ที่ใช้งาน
จำนวน Core สำรอง
ความถี่ในการบำรุงรักษา
การแยกวงจรหรือกลุ่มลูกค้า
ความสามารถในการเปิด Tray
ความยาวเส้นใยสำรอง
คู่มือและข้อกำหนดโครงการ

หากต้องการแยกวงจรตามอาคารหรือพื้นที่บริการ การใช้หลายถาดอาจช่วยให้ซ่อมง่ายกว่า แม้จำนวนรอยต่อรวมจะเท่ากัน

⑨ Splice Tray 12 Core ต้องใส่ Sleeve 12 ชิ้นเสมอไหม?

ไม่จำเป็น

Splice Tray 12 Core อาจถูกออกแบบให้รองรับรอยต่อ 12 จุด แต่ในการติดตั้งจริงอาจมีการใช้เพียง 4, 6 หรือ 8 จุดตามจำนวน Core ที่ต้องเชื่อมต่อ

ไม่จำเป็นต้องเติมช่องที่เหลือให้ครบทั้งหมด

สิ่งสำคัญคือ

ใช้ Holder ตามรูปแบบที่กำหนด
ไม่วางปลอกผิดตำแหน่ง
ไม่จัดสายจนเกิดแรงดึง
ไม่กีดขวางช่องว่างสำหรับงานขยาย
บันทึกหมายเลขช่องที่ใช้งานจริง

⑩ Splice Tray รองรับ Sleeve 40 มม. และ 60 มม. ได้เหมือนกันไหม?

ไม่จำเป็น

Splice Holder บางรุ่นออกแบบสำหรับ Sleeve 40 มม. บางรุ่นรองรับ 60 มม. และบางผลิตภัณฑ์รองรับหลายขนาด

ก่อนเลือกต้องตรวจ

ความยาว Sleeve
เส้นผ่านศูนย์กลางหลังหด
ชนิด Strength Member
รูปแบบ Splice Holder
ระยะช่องยึด
จำนวนปลอกต่อช่อง
ความลึกของ Tray
ความสูงภายใน Closure

ห้ามฝืนกด Sleeve ที่ไม่พอดีกับ Holder เพราะอาจทำให้เกิดแรงกระทำต่อปลายเส้นใยและรอยต่อ

⑪ Single Fusion, Mechanical และ Ribbon Splice ใช้ Tray เหมือนกันไหม?

ไม่จำเป็น เพราะรูปแบบรอยต่อแตกต่างกัน

Single Fusion Splice

เป็นการหลอมเชื่อมเส้นใยทีละ Core และจัดเก็บด้วย Sleeve ตามข้อกำหนด

Mechanical Splice

เป็นการเชื่อมต่อเส้นใยด้วยอุปกรณ์ทางกล ซึ่งอาจมีขนาดใหญ่หรือรูปทรงต่างจาก Sleeve แบบ Fusion

Ribbon หรือ Mass Fusion Splice

เป็นการหลอมเชื่อมเส้นใยหลาย Core พร้อมกัน โดยใช้ Protector และ Holder ที่ออกแบบรองรับ

ดังนั้น Tray ที่รองรับ 48 Single Fusion Splices อาจรองรับ Mechanical Splices ได้จำนวนน้อยกว่า

ไม่ควรนำจำนวน Core ที่อยู่ใน Ribbon มานับเท่ากับจำนวนปลอก Single Fiber โดยไม่ดูสเปก

⑫ วิธีเลือก Splice Tray สำหรับ ODF

ODF ใช้จัดการการเชื่อมต่อระหว่างสายหลักกับ Pigtail และระบบ Patch Panel

ก่อนเลือก Splice Tray ควรตรวจ

จำนวนพอร์ต ODF
จำนวน Core ที่ต้องสไปซ์จริง
ตำแหน่ง Adapter
ทางเดิน Pigtail
ขนาด Sleeve
จำนวนถาดที่ตัว ODF รองรับ
วิธีเลื่อนหรือยก Tray
พื้นที่จัดเก็บ Fiber Slack

ตัวอย่างเช่น ODF 24 Port อาจใช้ Splice Tray 24 Core หนึ่งถาด หรือสองถาดความจุ 12 Core ตามการออกแบบของตู้

จำนวนพอร์ต ODF ไม่ได้บังคับว่าต้องใช้ Tray ความจุเท่ากันในชิ้นเดียวเสมอไป

⑬ วิธีเลือก Splice Tray สำหรับ Fiber Distribution Box

Fiber Distribution Box มีทั้งแบบภายในอาคารและภายนอกอาคาร

ควรเลือกถาดตามความสามารถของกล่อง ไม่ใช่เฉพาะจำนวน Core ของสาย

สิ่งที่ควรตรวจ ได้แก่

จำนวนรอยต่อที่ใช้งานจริง
จำนวนสายเข้าและออก
การรองรับ Pigtail
ระบบ Optical Splitter ถ้ามี
ขนาด Splice Holder
พื้นที่ Fiber Slack
ความสูงภายในกล่อง
ระบบล็อก Tray
ความสามารถในการปิดฝากล่อง
ข้อกำหนดการบำรุงรักษา

สำหรับกล่อง FTTH ขนาดเล็ก การใช้ Tray ขนาดกะทัดรัดอาจเหมาะสมกว่าแบบ 48 Core หากมีพื้นที่จำกัด

⑭ วิธีเลือก Splice Tray สำหรับ Backbone

งาน Backbone อาจต้องจัดเก็บรอยสไปซ์จำนวนมากและมี Express Fiber ที่ต้องรักษาความต่อเนื่อง

ก่อนเลือก Tray ต้องวางแผน

Core Assignment
Tube Mapping
จำนวนรอยต่อทั้งหมด
จำนวน Tray ที่ต้องใช้
การแยกกลุ่มวงจร
Express Tube Storage
Service Loop
ความจุของ Splice Closure
เส้นผ่านศูนย์กลาง Sleeve
การขยายระบบในอนาคต

สำหรับสาย Backbone 144 Core ไม่จำเป็นต้องใช้ Tray 48 Core จำนวนสามถาดเสมอไป หากมี Core ที่ผ่านต่อโดยไม่ต้องสไปซ์ หรือแบ่งรอยต่อแตกต่างจากจำนวน Core รวม

ต้องนับจำนวนรอยต่อจริงตามแบบงาน

⑮ ตัวอย่างคำนวณจำนวน Splice Tray ที่ต้องใช้

สมมติโครงการหนึ่งมีรอยต่อ Single Fusion Splice จำนวน 72 จุด

และใช้ถาดที่รองรับความจุที่ระบุได้จริง

รูปแบบ	จำนวน Tray ขั้นต่ำ
12 Splices ต่อ Tray	6 ถาด
24 Splices ต่อ Tray	3 ถาด
48 Splices ต่อ Tray	2 ถาด

ตัวเลขนี้เป็นเพียงการคำนวณจากความจุของช่องรอยต่อ

การเลือกจริงต้องตรวจว่ามีพื้นที่ Fiber Slack เพียงพอหรือไม่ รวมถึงการแบ่งกลุ่ม Core และข้อกำหนดของ Closure

หากความจุใช้งานจริงลดลงจากชนิด Sleeve หรือรูปแบบจัดเก็บ อาจต้องเพิ่มจำนวนถาด

⑯ เลือก Splice Tray เผื่อขยายระบบอย่างไร?

การเผื่อความจุควรเริ่มจากแผนการใช้งานจริง ไม่ใช่เลือกถาดใหญ่ที่สุดเสมอไป

ตัวอย่างระบบที่เริ่มต้นด้วย 12 รอยต่อ และมีแผนเพิ่มเป็น 20 รอยต่อในอนาคต อาจพิจารณาใช้ Tray 24 Core หากอุปกรณ์รองรับ

แต่ถ้าต้องการแยกกลุ่มลูกค้าหรือมีข้อกำหนดด้านการบำรุงรักษา การใช้ Tray 12 Core สองถาดอาจเหมาะสมกว่า

สิ่งที่ควรเผื่อ

จำนวน Core ที่คาดว่าจะเพิ่ม
จำนวน Sleeve ที่จะใช้
พื้นที่จัดเก็บ Slack
จำนวนชั้น Tray ใน Closure
Cable Entry สำหรับสายใหม่
การแยกกลุ่มวงจร
ตำแหน่ง Label
ความสามารถในการเข้าซ่อม

⑰ Bend Radius สำคัญอย่างไรในการเลือก Splice Tray?

Bend Radius คือรัศมีความโค้งของเส้นใยหรือสายไฟเบอร์

หากจัดเก็บ Fiber ด้วยรัศมีที่เล็กเกินข้อกำหนด อาจเกิด Macrobending Loss

แม้ Tray จะมีช่องใส่ Sleeve ครบตามจำนวน Core แต่หากไม่มีพื้นที่เดินเส้นใยที่เหมาะสมก็อาจไม่ผ่านข้อกำหนดการติดตั้ง

จุดที่ควรตรวจ

วง Fiber Slack
จุดเข้าสาย
จุดออกจาก Tube
ปลาย Splice Sleeve
ช่องโค้งของ Tray
จุดที่ Fiber ไขว้กัน
บริเวณฝาปิด

ค่ารัศมีดัดขั้นต่ำต้องใช้ตามชนิด Fiber และข้อกำหนดของผู้ผลิต Tray ไม่ควรใช้ค่าเดียวกับ Fiber ทุกประเภท

⑱ Splice Tray มีผลต่อ Splice Loss หรือไม่?

ตัวถาดไม่ได้เป็นอุปกรณ์หลอมเชื่อมเส้นใย จึงไม่ได้กำหนดคุณภาพรอย Fusion Splice โดยตรง

แต่การจัดเก็บภายใน Tray ที่ผิดวิธีอาจทำให้ Optical Loss เพิ่มขึ้นภายหลัง

ตัวอย่างเช่น

Fiber ถูกดัดโค้งแคบ
Sleeve ถูกกดทับ
ปลายรอยต่อได้รับแรงดึง
Fiber ซ้อนกันแน่น
ฝา Tray บีบเส้นใย
สายถูกบังคับให้หักมุม

หากสไปซ์แล้ว Estimated Loss ต่ำ แต่ผลวัดหลังปิด Tray สูงขึ้น ควรตรวจการจัดสายก่อนตัดสไปซ์ใหม่

ในงานตรวจรับควรใช้ผลทดสอบทางแสงตามเกณฑ์ของโครงการ ไม่ใช้ค่า Estimated Loss จาก Fusion Splicer เพียงอย่างเดียว

⑲ วิธีติดตั้ง Splice Tray ทีละขั้นตอน

ขั้นตอนที่ 1 ตรวจแบบติดตั้ง

ตรวจจำนวน Core จำนวนรอยต่อ และการแบ่งกลุ่มตาม Splice Plan

ขั้นตอนที่ 2 ตรวจ Splice Closure หรือ ODF

ยืนยันรุ่นอุปกรณ์และชนิด Tray ที่รองรับ

ขั้นตอนที่ 3 ตรวจ Splice Holder

ตรวจความยาวและเส้นผ่านศูนย์กลาง Sleeve ที่ใช้ได้

ขั้นตอนที่ 4 กำหนดหมายเลข Tray

ระบุ Tray 01, Tray 02 และหมายเลขอื่นตามผังโครงการ

ขั้นตอนที่ 5 เตรียมสาย Fiber

เปิด Jacket และ Loose Tube ตามข้อกำหนด โดยไม่ทำลายเส้นใย

ขั้นตอนที่ 6 ยึดสายและ Strength Member

ใช้จุดยึดที่ออกแบบไว้ เพื่อไม่ให้แรงดึงเข้าสู่บริเวณ Fiber Slack

ขั้นตอนที่ 7 เดิน Fiber เข้าสู่ Tray

จัดตามทางเดินของถาดและรักษารัศมีดัดขั้นต่ำ

ขั้นตอนที่ 8 ติด Label Tube และ Core

กำหนดหมายเลขให้สัมพันธ์กับ Core Assignment

ขั้นตอนที่ 9 เตรียมปลาย Fiber

ปอก Coating ทำความสะอาด และ Cleave ตามข้อกำหนดเครื่อง

ขั้นตอนที่ 10 Fusion Splicing

สไปซ์ Core ตามคู่ที่ได้รับอนุมัติ

ขั้นตอนที่ 11 ตรวจรอยต่อ

ตรวจภาพและ Estimated Loss พร้อมพิจารณาข้อผิดพลาดที่เครื่องแจ้ง

ขั้นตอนที่ 12 หด Splice Sleeve

เลื่อน Sleeve ครอบรอยต่อ แล้วใช้ Heater Mode ที่เหมาะสม

ขั้นตอนที่ 13 วาง Sleeve ลง Splice Holder

จัดปลอกในช่องที่กำหนด ไม่กดหรือดัด Sleeve ให้ผิดรูป

ขั้นตอนที่ 14 จัด Fiber Slack

จัดสายสำรองตามทางเดินของ Tray และไม่ให้เกิดแรงดึงหรือกดทับ

ขั้นตอนที่ 15 ตรวจการเปิดปิด Tray

ตรวจว่าการยกหรือปิดถาดไม่ทำให้ Fiber ตึงหรือถูกหนีบ

ขั้นตอนที่ 16 ติด Label และปิดฝา

ยืนยันหมายเลข Tray, Core และตำแหน่งรอยต่อ

ขั้นตอนที่ 17 ตรวจคุณภาพทางแสง

ใช้ OTDR หรือ OLTS ตามวัตถุประสงค์และข้อกำหนดโครงการ

ขั้นตอนที่ 18 จัดทำ As-Built

บันทึกตำแหน่ง Tray หมายเลข Sleeve Core Mapping และผลทดสอบ

⑳ วิธีจัด Splice Tray 12 Core ให้ซ่อมง่าย

สำหรับ 12 Core ควรเรียง Splice Position ให้ตรงกับผัง Core

ตัวอย่าง

Position 01 = Core 1
Position 02 = Core 2
Position 03 = Core 3
ต่อเนื่องจนถึง Core 12

การจัดเก็บต้องไม่บังคับเส้นใยให้โค้งแคบเพียงเพื่อเรียงหมายเลขให้สวยงาม

หากแบบเชื่อมต่อใช้ลำดับแตกต่างจาก Core 1–12 ให้บันทึกตามตำแหน่งจริง

㉑ วิธีจัด Splice Tray 24 Core ให้เป็นระเบียบ

หาก Tray รองรับ 24 Single Fusion Splices อาจแบ่งกลุ่มเป็น

กลุ่ม A = Core 1–12
กลุ่ม B = Core 13–24

การแบ่งกลุ่มดังกล่าวเป็นเพียงแนวทางจัดหมายเลข

ต้องตรวจว่า Splice Holder และเส้นทางเดินสายของถาดออกแบบให้รองรับการแบ่งแบบนี้หรือไม่

สำหรับงาน 24 Core ที่ใช้สอง Tube × 12 Fiber สามารถใช้ Tube Number เป็นข้อมูลช่วยแยกกลุ่มรอยต่อได้

㉒ วิธีจัด Splice Tray 48 Core ให้ซ่อมง่าย

สำหรับ 48 Core สามารถออกแบบการระบุรอยต่อเป็น 4 กลุ่ม กลุ่มละ 12 Core หรือรูปแบบอื่นที่เหมาะกับ Holder

ตัวอย่าง

กลุ่ม	Core
A	1–12
B	13–24
C	25–36
D	37–48

ควรระบุหมายเลขกลุ่มและตำแหน่ง Sleeve ให้ตรงกับการจัดเก็บจริง

หากมี Tube หรือวงจรหลายประเภท ควรพิจารณาแยกถาดเพื่อให้ทีมซ่อมสามารถเข้าถึงเฉพาะกลุ่มที่ต้องการได้

ไม่ควรซ้อน Fiber หลายชั้นโดยไม่มีทางเดินที่รองรับ เพราะอาจทำให้การนำ Core ใด Core หนึ่งออกมาซ่อมกระทบเส้นอื่น

㉓ วิธีติด Label Splice Tray และ Core

ข้อมูลที่ควรระบุอย่างน้อย ได้แก่

Closure ID
Splice Tray Number
Cable ID
Tube Number
Core Number
Splice Position
สายต้นทาง
สายปลายทาง

ตัวอย่าง

CL01-TR02-S05-C017

หมายถึง Closure 01, Tray 02, Splice Position 05 และ Core 17 ตามระบบหมายเลขของโครงการ

การใช้ Label ช่วยลดเวลาในการค้นหารอยต่อ และควรสอดคล้องกับแบบ As-Built เสมอ

สำหรับงานติดตั้ง comsiam แนะนำให้กำหนดรูปแบบ Label ก่อนเริ่ม Fusion Splicing เพื่อให้ทีมช่างทุกคนบันทึกข้อมูลในรูปแบบเดียวกัน

㉔ ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยในการเลือก Splice Tray

เลือกจากจำนวน Core ของสายอย่างเดียว

จำนวน Core ทั้งหมดอาจไม่เท่ากับจำนวนรอยสไปซ์ที่ต้องทำ

ไม่ตรวจ Sleeve

อาจซื้อ Tray ที่ไม่รองรับความยาวหรือเส้นผ่านศูนย์กลางปลอก

ใช้ Tray เกินความจุ

เสี่ยงเกิดแรงกดและความยุ่งยากในการซ่อม

ไม่ตรวจ Fiber Slack

แม้ช่อง Sleeve เพียงพอ แต่อาจไม่มีที่เก็บเส้นใยสำรอง

ไม่ตรวจ Closure Compatibility

Tray อาจไม่สามารถติดตั้งเข้ากับฐานหรือจุดบานพับของ Closure ได้

ใช้ถาด 48 Core กับ Mechanical Splice โดยไม่ตรวจความจุ

Mechanical Splice อาจมีขนาดต่างจาก Fusion Sleeve ทำให้จำนวนที่รองรับลดลง

ไม่จัดกลุ่ม Core

ทำให้การค้นหารอยต่อผิดพลาด

ไม่ตรวจ Bend Radius

อาจเกิด Loss หลังจัดเก็บสาย

ไม่ติด Label

เพิ่มความเสี่ยงต่อการสไปซ์ผิด Core ในอนาคต

ไม่ทดสอบหลังปิด Closure

อาจไม่พบปัญหาที่เกิดจากแรงกดขณะปิดถาดหรือกล่อง

㉕ Checklist ก่อนเลือกและติดตั้ง Splice Tray

ตรวจจำนวน Core ของสาย
ตรวจจำนวนรอยสไปซ์จริง
ตรวจชนิด Single Fusion, Mechanical หรือ Ribbon
ตรวจรุ่น Splice Closure หรือ ODF
ตรวจขนาดและความจุของ Tray
ตรวจขนาด Splice Protection Sleeve
ตรวจเส้นผ่านศูนย์กลาง Sleeve หลังหด
ตรวจจำนวน Splice Holder
ตรวจพื้นที่ Fiber Slack
ตรวจ Bend Radius
ตรวจระบบยึด Tray และบานพับ
ตรวจจำนวนชั้นที่รองรับ
วางแผนแบ่งกลุ่ม Core
ตรวจ Cable ID และ Tube Mapping
กำหนดหมายเลข Tray
จัด Fiber ตามทางเดินที่ออกแบบ
ตรวจรอยสไปซ์และ Sleeve
ตรวจการปิดฝา
ตรวจ Optical Loss หลังติดตั้ง
บันทึก Core Mapping และ As-Built

㉖ คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับ Splice Tray

Splice Tray 12 Core ใช้กับสาย 24 Core ได้ไหม?

ได้หากออกแบบให้จัดเก็บเฉพาะ 12 รอยต่อ หรือใช้หลายถาดรวมกันตามความจุของ Closure

Splice Tray 24 Core ใช้กับสาย 48 Core ได้ไหม?

ได้โดยใช้จำนวนถาดที่เพียงพอ เช่น สองถาดสำหรับ 48 รอยต่อ เมื่อรุ่นถาดและระบบจัดเก็บรองรับจริง

Splice Tray 48 Core ใช้กับสาย 144 Core ได้ไหม?

ได้โดยวางแผนจำนวนถาดตามรอยต่อจริง เช่น 3 ถาดสำหรับ 144 Single Fusion Splices หากถาดรองรับครบ 48 ต่อถาดและมีพื้นที่ Slack เพียงพอ

Splice Tray 48 Core ต้องใส่ Sleeve 48 ชิ้นไหม?

ไม่จำเป็น ต้องติดตั้งตามจำนวนรอยต่อที่ใช้งาน และไม่เกินความจุที่ผู้ผลิตกำหนด

Sleeve 40 มม. กับ 60 มม. ใช้ใน Tray เดียวกันได้ไหม?

ขึ้นอยู่กับ Holder บางรุ่นรองรับหลายขนาด แต่ไม่ควรสมมติว่าใส่แทนกันได้

Splice Tray 24 Core กับ 12 Core สองถาด แบบไหนดีกว่า?

ขึ้นอยู่กับการแยกวงจร ความจุของ Closure และความสะดวกในการบำรุงรักษา

Splice Tray 48 Core ใช้กับ Ribbon Fiber ได้ไหม?

ต้องตรวจความจุและชนิด Ribbon Holder โดยเฉพาะ ตัวเลข 48 Single Fiber ไม่ได้เท่ากับ 48 Ribbon Splices

Splice Tray ช่วยลด Splice Loss ได้ไหม?

ไม่ได้ลดค่า Loss ของรอยหลอมโดยตรง แต่ช่วยป้องกันปัญหาการจัดสายที่อาจเพิ่ม Loss ภายหลัง

Splice Tray ต้องเผื่อช่องว่างสำหรับขยายระบบไหม?

ควรพิจารณาตามแผนขยาย Core และความสามารถในการจัดเก็บ ไม่จำเป็นต้องใช้ความจุสูงสุดตั้งแต่แรก

Splice Tray จำเป็นต้องติด Label หรือไม่?

ควรมีระบบหมายเลข Tray และ Core ที่ตรวจสอบย้อนกลับได้ โดยเฉพาะงานหลายสิบหรือหลายร้อย Core

ใช้ Tray ต่างยี่ห้อกับ Closure ได้ไหม?

ใช้ได้เฉพาะกรณีที่ผู้ผลิตรับรองความเข้ากันได้หรือมีระบบติดตั้งที่เหมาะสม ไม่ควรดัดแปลงจุดยึดเองโดยไม่มีการรับรอง

Splice Tray มีผลต่อ Macro Bend อย่างไร?

ถาดที่มีทางเดิน Fiber และพื้นที่จัดเก็บไม่เหมาะสม หรือมีการจัดสายผิดวิธี อาจทำให้เกิดการดัดโค้งต่ำกว่ารัศมีที่กำหนด

㉗ สรุป Splice Tray 12 Core, 24 Core และ 48 Core เลือกแบบไหนดี?

Splice Tray ทั้งสามขนาดมีหน้าที่เหมือนกันคือจัดเก็บและป้องกันรอยสไปซ์ไฟเบอร์ออฟติก แต่แตกต่างกันด้านความจุและรูปแบบการจัดการเส้นใย

Splice Tray 12 Core เหมาะกับการพิจารณาสำหรับงานขนาดเล็ก เช่น FTTH หรือ ODF ที่มีรอยต่อไม่มาก

Splice Tray 24 Core เหมาะกับงานขนาดกลางที่ต้องจัดเก็บรอยต่อมากขึ้น และอาจช่วยลดจำนวนถาดได้เมื่ออุปกรณ์รองรับ

Splice Tray 48 Core เหมาะกับการพิจารณาสำหรับ Backbone หรือโครงการที่มีรอยสไปซ์จำนวนมาก แต่ต้องตรวจพื้นที่ Slack Storage และความสามารถในการซ่อมบำรุงร่วมด้วย

หลักการเลือกที่สำคัญที่สุดคือดู จำนวนรอยต่อจริง ชนิด Sleeve, Splice Holder, Fiber Slack, Bend Radius และความเข้ากันได้กับ Closure หรือ ODF ไม่ใช่เลือกจากจำนวน Core หรือราคาของถาดเพียงอย่างเดียว

comsiam แนะนำให้ตรวจความจุใช้งานจริงจากข้อมูลผู้ผลิตและทดลองจัด Fiber ก่อนสไปซ์จำนวนมาก เพื่อให้แน่ใจว่าถาดสามารถรองรับทั้งรอยต่อและเส้นใยสำรองได้อย่างปลอดภัย

การเลือก Splice Tray อย่างเหมาะสมช่วยให้งานติดตั้งมีความเป็นระเบียบ ลดความเสี่ยงจากการดัดและแรงกดทับ และทำให้การซ่อมบำรุงระบบ Fiber Optic ในอนาคตทำได้รวดเร็วยิ่งขึ้น

ComSiam Professional Team